Rondwandeling in Leffe: ontdek 3 dorpjes en ontmoet… de nutons!

Deze rondwandeling in Leffe begint aan de voet van de beroemde abdij van Leffe. Hoewel de route slechts 17 km lang is, overbrugt ze een hoogteverschil van bijna 300 meter .

Laten we meteen duidelijk zijn: het gebied is niet vlak.

De poorten van de abdij zijn zo vroeg in de ochtend nog gesloten. Een bezoek aan het terrein staat sowieso niet op het programma. Een grote parkeerplaats naast de abdij is het officiële startpunt van de route.

Dwars door bossen en velden neemt hij ons mee om drie dorpen te ontdekken : Loyers, Lisogne en Awagne.

Op de terugweg komen we twee ogenschijnlijk tegenstrijdige werelden tegen: die van de Leffe-steengroeve en het natuurreservaat Devant-Bouvignes.

Waarschuwing: regen kan sommige gedeelten bijzonder modderigof zelfs glad maken. 

Nog één ding voordat we op pad gaan: de route loopt langs een schuilplaats die vaak bezocht wordt door nutons (kobolden). Als je daar bang voor bent, kun je deze wandeling beter overslaan 🙂 

De rondwandeling begint in Leffe 

Vanaf de parkeerplaats lopen we een klein stukje de weg op die langs de abdij loopt, naar rechts. Waar de weg een scherpe bocht naar links maakt, volgen we de GR-markering op Himmer Street. 

Hoewel Himmer Street een tweebaansweg is, is hij smal en de trottoirs navenant smal. De buurt is dichtbebouwd: aan de linkerkant staan ​​de huizen tegen de heuvel aan.

Op minder dan 500 meter van het beginpunt wijst een bord aan dat we een groep arbeiderswoningen naderen , gebouwd aan het einde van de 19e eeuw op initiatief van de textielfabriek Leffe . De textielproductie in dit gebied is al lang geleden gestopt; de huizen zijn het enige overblijfsel daarvan.

Direct na dit bord verlaten we de Himmerstraat: rechts leidt een pad een bos in. Voordat we het bos bereiken, steken we de beek Fonds de Leffe. We zullen deze later nog eens tegenkomen.

Het pad voor ons loopt omhoog. Niet al te steil, maar wel langdurig. De huizen verdwijnen al snel uit het zicht, ze lijken kleiner te worden naarmate we hoger komen. Dit aangename pad is weinig bekend.

Wanneer we de top bereiken, aan de rand van het bos, verschijnt er aan de rechterkant een huis in zicht. Het pad verdwijnt in een grasveld. We lopen naar de linkerhoek van het gebouw. ​​Daar, vlakbij een bakstenen hoogspanningsonderstation, een overblijfsel uit de vorige eeuw, vinden we weer een pad.

De enige optie is om linksaf te gaan. Rechtsaf wordt het privéterrein. Dit pad is omzoomd met jonge bomen en leidt ons terug naar de Saint-Jacquesstraat.

Ontmoeting met de nutons en kasteel Chession

Bij het naderen van een uitvaartcentrum slaat de weg rechtsaf richting Rue Saint-Jacques. Wij geven de voorkeur aan het landweggetje, dat linksaf omhoog loopt.

Dit pad leidt ons al snel naar het platteland.

Terwijl het pad scherper naar rechts afbuigt, richting een watertoren, vergeten we het: een pad lonkt naar ons aan onze linkerkant. Het leidt naar een bos, dat het aan de rechterkant volgt.

Hier zijn we dan: de gaten van de nutonen zijn zichtbaar. Wat de nutonen zelf betreft, dat is een ander verhaal. Zonder te wachten tot ze zich durven te laten zien, vervolgen we onze weg. 

Kort na het passeren van de nutons en hun holen, loopt het pad het bos in en daalt af. Het laatste deel van de afdaling is bijzonder steil en kan bij nat weer lastiger begaanbaar zijn.

We bereiken een geplaveide weg en komen weer uit op de Himmerstraat en de beek Fonds de Leffe. Linksaf slaand passeren we het kasteel Chession (privébezit) en vervolgens nog een huis.

Na deze tweede woning te zijn gepasseerd, slaan we rechtsaf: een pad wacht ons, evenals bijna een kilometer kustlijn.

Van Loyers naar Lisogne, van de ene boerderij naar de andere

Aan het einde van deze lange en langzame klim verlaten we de laatste bomen van het bos en komen we uit op een van de straten van het dorp Loyers : de rue de Froidin. We volgen deze straat en slaan rechtsaf.

We passeren slechts een klein stukje van het dorp Loyers. Al snel laten we het achter ons en steken we de weilanden over. Eveneens al snel verwelkomen we een tweede dorp: Lisogne .We komen er binnen vlakbij een imposante boerderij.

We omzeilen het dorp via Rue du Forbo, langs een dikke stenen muur.  We vervolgen onze weg over Rue du Centre, tussen de kerk en de dorpsbegraafplaats door.

Vlak voordat we het dorp verlaten, nodigt een pad ons uit om linksaf te slaan. Terwijl dit pad naar links afbuigt, verlaten we het net voor een waterreservoir. Een stenig pad leidt ons nu door het landschap.

We verlaten Lissabon. 

Op weg naar Awagne, door het platteland

We negeren achtereenvolgens twee andere landweggetjes aan de rechterkant. En we volgen de verharde weg wanneer deze, net na de tweede splitsing, een scherpe bocht naar links maakt.

Verderop kom je bij een kruispunt waar oude hangars wankelend op hun palen staan. De plek is, gezien de hoeveelheid afval en puin die er ligt, bepaald niet geschikt voor een picknick.

Nadat we dit overblijfsel van de landbouwactiviteiten achter ons hebben gelaten, steken we de hoofdweg over en slaan we een pad in tussen twee heggen. Dit gebied kan bij nat weer modderig zijn, waardoor we langzamer vooruitkomen. 

Pas op voor de gaten! Deze keer zijn het geen nutons… waarschijnlijk dassen. Je zult ze waarschijnlijk net zo min zien als de nutons de vorige keer.

Ter hoogte van een huis met een fraai aangelegd erf, sluit het pad aan op een ander pad. Wij nemen linksaf.

Bij de volgende kruising, aan de ingang van het dorp Awagne, nemen we ditmaal het rechterpad en slaan we de Rue Saint-Quentin in. Deze leidt naar de kerk.

Aangekomen in de buurt van het religieuze gebouw, lopen we rechtdoor naar de kruidenierswinkel van Massennes, langs het gelijknamige pad.

Bij de volgende kruising slaan we rechtsaf een straat in die omhoog loopt: het Comognepad.

Het pad maakt achtereenvolgens een bocht naar links en vervolgens naar rechts, voordat het zich van de huizen verwijdert en richting het Comognebos loopt.

Een doolhof door de bossen van Comogne 

Het bospad loopt iets naar beneden. Na amper 300 meter kiezen we voor een ander pad, dat naar links afbuigt.

Bij de volgende splitsing gaan we rechtsaf en vervolgens rechtdoor, waarbij we alle zijwegen negeren.

Het pad leidt naar een verharde weg, niet ver van een kruispunt. We slaan linksaf en blijven op deze weg, die soms behoorlijk slecht begaanbaar is, en negeren alle paden die ons naar rechts of links lokken.

De weg verlaat het bos en doorkruist weilanden en velden. Aan de linkerkant zien we een imposante boerderij. We lopen door tot we er zijn.

Of bijna: een stenig pad nodigt ons uit om het naar rechts te volgen, dwars over het veld.

Rechtdoor leidt het ons naar de Leffe-groeve, waarvan we de stenige afvalhopen al snel herkennen.

Terugreis via Devant-Bouvignes, de steengroeve en het natuurgebied 

Na een flinke kilometer over deze landweg te hebben gelopen, kunnen we de steengroeve, het puin en de waarschuwingsborden voor het gevaar van explosieven beter zien. 

Waar de weg een haakse bocht naar links maakt, ontmoedigt een slagboom het om rechtdoor te rijden. Dit verbod geldt niet voor voetgangers: deze slagboom markeert de ingang van het natuurgebied Devant-Bouvignes, een Natura 2000-gebied.

We betreden het natuurreservaat niet en vervolgen onze weg over de weg.

Deze heeft als bijzonderheid dat hij de grens markeert tussen de mijnactiviteiten aan de linkerkant en het natuurreservaat aan de rechterkant.

We vervolgen onze wandelroute langs de weg, die ons steeds dichter bij de steengroeve brengt. We negeren de twee paden die linksaf het natuurgebied in leiden.

Even verderop verlaten we echter het pad om het natuurreservaat in te gaan, ten koste van twee keer achter elkaar rechtsaf te slaan.

De verandering van omgeving is radicaal.

Dit pad, dat zich langs de heuvel slingert, leidt ons door een aangenaam landschap terug naar Leffe. We kunnen de Maas beneden zien en aan de overkant het dorp Bouvignes.

Na een indrukwekkende droogstenen muur te hebben gepasseerd , komt het pad uit op een weg: we vervolgen de afdaling naar rechts, richting de abdij van Notre Dame de Leffe en ons startpunt.